"มูลนิธิเพื่อนช้าง" แฉช้างเร่ร่อนในกรุงเทพฯ ทำกันเป็นธุรกิจ ฟันรายได้ร่วมแสนต่อเดือน ส่วนใหญ่เป็นช้างเช่านายทุนในจังหวัดสุรินทร์ ระบุย่าน
พัฒนพงษ์ทำรายได้ดีที่สุด ขณะที่อาการ "พังแสงเดือน" ยังน่าเป็นห่วง วอนผู้มีจิตศรัทธาร่วมบริจาคเงินสนับสนุนการรักษา


ความคืบหน้าอาการของช้างพังแสงเดือน อายุ 40 ปี โชคร้ายเดินตกท่อบริเวณหน้าห้างเดอะมอลล์ท่าพระ กรุงเทพฯ จนขาหัก เมื่อวันที่ 21 ม.ค.ที่ผ่านมา โดยได้เชิญนายสัตวแพทย์อลงกรณ์ มหรรณพ นายสัตวแพทย์ช่วยราชการสำนักพระราชวัง มาดูอาการ จากนั้นได้นำตัวไปรักษาที่ รพ.สัตว์กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จ.นครปฐม

ล่าสุด เมื่อวันที่ 23 ม.ค. ผู้สื่อข่าวได้เดินทางไปดูอาการ พบว่า นายสัตวแพทย์นิกร ทองทิพย์ พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่ ได้ช่วยกันนำผ้าพันที่ขาของพังแสงเดือน และทำกรอบเหล็กดามขาของพังแสงเดือนไว้เพื่อที่จะลดน้ำหนักตัวเวลาใช้เท้ายัน ซึ่งขณะที่เจ้าหน้าที่กำลังใส่กรอบเหล็กอยู่นั้น พังแสงเดือนได้ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด พร้อมกับมีน้ำตาไหลออกมา

นายสัตวแพทย์นิกร เปิดเผยว่า อาการของช้างพังแสงเดือนในขณะนี้ ขาขวาด้านหน้าได้หักออกเป็น 2 ท่อน แต่ไม่มีบาดแผล จึงทำให้การรักษาครั้งนี้ง่ายขึ้น และการที่ใช้เหล็กดามที่ขาช้างก็เพื่อช่วยลดอาการอักเสบที่ขาให้อยู่คงที่ปกติ และในวันที่ 24 ม.ค. จะทำการวางยาสลบเพื่อเอกซเรย์ขาของพังแสงเดือนว่ากระดูกภายในเข้าที่หรือไม่

ทั้งนี้ หากกระดูกยังไม่เข้าที่ก็จะต้องทำการดึงให้กระดูกเข้าที่ และทำการใส่เฝือก อย่างไรก็ตาม เหตุที่ขณะนี้ยังไม่สามารถใส่เฝือกได้ เนื่องจากขาของพังแสงเดือนยังบวมอยู่มาก และในส่วนของการทำเฝือก ก็ต้องใช้ความรอบคอบ เพราะเฝือกของช้างมีราคาแพงถึง 5 หมื่นบาท

ด้านนายสัตวแพทย์อลงกรณ์ กล่าวว่า อยากให้ผู้ที่มีจิตเมตตาช่วยกันบริจาคเงินสนับสนุนการรักษา โดยสามารถบริจาคโดยตรงที่ รพ.สัตว์กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์กำแพงแสน จ.นครปฐม หรือโอนเงินเข้าบัญชีในนามกองทุนเพื่อรักษาช้างและสัตว์ป่า หมายเลขบัญชี 7692005620 ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาย่อยกำแพงแสน

ขณะที่ มูลนิธิเพื่อนช้างได้ออกมาแสดงความเป็นห่วงปัญหาช้างเร่ร่อนในกรุงเทพฯ พร้อมกับพยายามเรียกร้องให้มีการจัดระเบียบช้างเร่ร่อน โดยน.ส.โซไรดา ซาลวาลา เลขาธิการมูลนิธิเพื่อนช้าง เปิดเผยว่า ได้พยายามเรียกร้องให้มีการจัดระเบียบการนำช้างเข้ามาเดินเร่รอนใน กทม.มานานกว่า 10 ปีแล้ว แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เพราะปัจจุบันมีประชาชนที่พบเห็นช้างใน กทม.ได้รับบาดเจ็บ ร้องเรียนเข้ามาที่มูลนิธิจำนวนมาก แม้จะได้รับบาดเจ็บไม่มาก แต่ถนนใน กทม.ก็ไม่เหมาะที่ช้างจะมาเดินเร่รอนเพื่อขอเงินอย่างที่ทำกันอยู่

"ดิฉันพยายามที่จะเสนอแนวทางแก้ไขปัญหาในเรื่องการนำช้างจากต่างจังหวัด เข้ามาเร่รอนหาเงินใน กทม.มานานกว่า 10 ปี แต่ไม่สามารถแก้ไขได้ เพราะการนำช้างเข้า กทม. กลายเป็นธุรกิจที่มีผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้อง โดย มีผู้ประกอบรายใหญ่จาก จ.สุรินทร์ ที่มีช้างกว่า 100 เชือกให้ควาญช้างเช่ามาเดินที่ กทม.” น.ส.โซไรดา กล่าว

อย่างไรก็ตาม จากการติดตามปัญหาช้างเร่รอนของมูลนิธิฯ พบว่า ปัจจุบันปัญหาในเรื่องนี้ได้พัฒนามากขึ้น ในอดีตช้างที่มาเดินในกทม. จะมีควาญช้างเป็นเจ้าของ เมื่อหมดหน้าฤดูทำงาน เจ้าของก็จะพาเข้ามาเดินเร่รอนหาเงิน แต่ทราบว่าปัจจุบันมีนายทุนใหญ่จากจ.สุรินทร์ เป็นเจ้าของ โดยนายทุนจะมีช้างในสังกัด และนำช้างเหล่านั้นให้ควาญช้างเช่ามาเดินใน กทม. ราคาค่าเช่าเดือนละประมาณ 6,000 บาท แต่หากเป็นช่วงที่มีนักท่องเที่ยวจำนวนมาก เจ้าของช้างจะไม่ให้เช่า แต่จะใช้วิธีการจ้างควาญดูแลเป็นรายเดือน โดยรายได้ที่ควาญช้างหาได้ในแต่ละวันก็จะเป็นของเจ้าของช้างทั้งหมด

“ส่วนใหญ่ช้างที่เดินใน กทม.จะเป็นช้างที่มีอายุมาก เพราะไม่ดุเข้ากับคนได้ง่าย สามารถสร้างความคุ้นเคยกับควาญช้างที่พึ่งรู้จักกันได้ เพราะช้างที่นำมาเดิน ผู้ประกอบการจะซื้อช้างจากภาคเหนือที่เป็นช้างแก่ตกงานจากการลากไม้ในอดีตมาเพื่อให้ควาญช้างเช่า ซึ่งราคาช้างจะอยู่ระหว่าง 1 แสนบาทขึ้นไปถึง 2.5 แสนบาท หากเป็นช้างเด็กที่อายุไม่มากนักราคาจะสูง คือประมาณ 2.5-3 แสนบาทขึ้นไป“ น.ส.โซไรดา กล่าว

เลขาธิการมูลนิธิเพื่อนช้างกล่าวด้วยว่า อยากฝากการแก้ไขปัญหาการนำช้างเข้ามาเดินในกทม. กับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้ช่วยดูแลในเรื่องนี้ด้วย โดยกรมทางหลวง เพราะด่านแรกที่ช้างจะเข้ามา กทม.ต้องผ่านทางหลวงที่สามารถสกัดช้างได้ นอกจากนี้ เจ้าหน้าที่ตำรวจเองก็สามารถดูแลในเรื่องนี้ได้เช่นกัน

นายวรินทร์ เทียมจรัส นักกฎหมายสิ่งแวดล้อม สภาทนายความแห่งประเทศไทย กล่าวว่า ขณะนี้ กำลังศึกษาปัญหาการทารุณสัตว์ เพื่อร่าง พ.ร.บ.ห้ามการทารุณสัตว์ และคิดว่าการนำช้างเข้ามาเร่รอนในกทม.มีปัญหาค่อนข้างมาก โดยจากการติดตามข้อมูล ช้างส่วนใหญ่ที่เข้ามาในกทม.จะเป็นช้างที่ควาญช้างเช่ามาทั้งหมด ทำให้ปัญหานี้แก้ไขยาก เพราะมีธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยพบว่า รายได้ของการนำช้างเข้ามาใน กทม. มีมากถึงวันละ 2,000 บาทต่อวันต่อตัว เดือนละประมาณ 3 หมื่นบาท ซึ่งขณะนี้กำลังพยายามที่จะหาแนวทางการแก้ไขปัญหาในด้านกฎหมายอยู่ว่าควรจะดำเนินการอย่างไร

สำหรับรายงานสถานการณ์ปัญหาช้างในประเทศไทย ขณะนี้สามารถแบ่งเป็น 2 กลุ่มใหญ่ ได้แก่ ช้างป่า ปัจจุบันมีจำนวน 1,975 เชือก อาศัยอยู่อย่างกระจัดกระจายในพื้นที่ 47 แห่งทั่วประเทศ ช้างกลุ่มที่สองคือ กลุ่มช้างเลี้ยงหรือช้างบ้าน สำรวจพบว่าช้างกลุ่มดังกล่าวมีประมาณ 2,500 เชือก การนำช้างมาเร่รอน หารายได้ จะเป็นช้างกลุ่มที่สอง โดยจะนำมาเร่รอน ในกทม. ย่านสำเพ็ง เยาวราช บางรัก สีลม ซึ่งเป็นแหล่งมลพิษสูง รถติด ทำให้ช้างเครียด โดยย่านที่ช้างมีรายได้มากที่สุดคือ ย่านพัฒนพงษ์ ประมาณ 30,000 -100,000 บาท ต่อเดือน

นอกจากนี้ยังมีการนำช้างไปหารายได้ในเมืองท่องเที่ยว ได้แก่ พัทยา บางแสน ภูเก็ต เชียงใหม่ ทั้งนี้ช้าง 1 เชือกจะต้องมีคนดูแลประมาณ 4 คน โดยควาญช้างจะมีรายได้ประมาณวันละ 500-700 บาท หรือประมาณเดือนละ 20,000 บาท สำหรับแหล่งที่อยู่อาศัยของช้างในเขต กทม.จะแบ่งออกเป็น 4 พื้นที่ใหญ่ๆ คือ เขตบางกะปิ ถนนรามคำแหง 32 เขตห้วยขวาง บริเวณโรงปูนใกล้สถานทูตลาว บริเวณริมทางด่วนรามอินทรา ถ.พระราม 9 ลาดพร้าว 71 เขตราษฎร์บูรณะ ซ.เจริญนคร 13 อ่อนนุช สำหรับพื้นที่บางบัวทอง นนทบุรีนั้น ช้างจะอยู่ในพื้นที่รกร้างว่างเปล่า มีหญ้าเพียงพอเป็นอาหารได้

สำหรับช้างที่ควาญเช่าจากนายทุนช้าง นำเข้ามาหารายได้ใน กทม.ส่วนใหญ่เช่ามาจาก อ.ท่าตูม อ.ชุมพลบุรี จ.สุรินทร์ อ.สตึก จ.บุรีรัมย์ เป็นหลัก โดยจะเช่าช้างจากผู้ประกอบการที่มีช้างในครอบครองจำนวนมาก 2 กลุ่ม คือ 1.นายทุน มีช้างในครอบครองมากกว่า 100 เชือก 2.กลุ่มชาวบ้าน ที่จะมีช้างประมาณ ไม่เกิน 5 เชือก

นอกจากกลุ่มช้างเร่รอนใน กทม.แล้ว ยังมีปัญหาเรื่อง การนำช้างมาเร่เล่นละครสัตว์ ที่มักจะนำช้างอายุไม่เกิน 2-3 ปี มาเร่เล่นละครตามหมู่บ้าน ซึ่งกลุ่มดังกล่าวส่งผลให้เกิดขบวนการซื้อขายลูกช้างตามชายแดน โดยผู้ประกอบการจะติดต่อขอซื้อลูกช้างจากหมู่บ้านริมชายแดนพม่า บริเวณ จ.ประจวบคีรีขันธ์ จ.กาญจนบุรี จ.เพชรบุรี จ.ระนอง จ.ตาก จ.แม่ฮ่องสอน ทำให้ลูกช้างจำนวนมากถูกจับมาฝึกละครสัตว์ และตายในวัยที่ไม่สมควร แต่กลุ่มช้างที่ถูกจับมาเล่นละครสัตว์มีจำนวนไม่มากนัก

ข่าวจากหนังสือพิมพ์ คม ชัด ลึก ฉบับประจำวันพฤหัสบดีที่ 24 มกราคม 2545

http://www.komchadluek.com/shownews/showp1.php?ID=789541&Category=X-P1&Head=REG

เวลาเห็นช้างมาเดิน สงสารมากเลย ทำไมไมีมีใครสนใจที่จะช่วยเหลืออย่างจริงจัง หรือคิดว่าช้างเป็นแค่สัตว์ ไม่ใช่คน มันจะเป็นไงก็ช่าง ประเทศไทยมีพื้นที่ป่าสงวนตั้งเยอะแยะ มีสวนสัตว์หลายแห่ง ถ้ารัฐบาลสนใจเอาเงินบางส่วนมาซื้อช้างจากควาญช้างที่ไม่สามารถจะเลี้ยงได้ ให้เขาเป็นทุนสักหน่อย แล้วเอาช้างไปไว้ ตามป่าหรือสวนสัตว์ ช้างยังได้กินอิ่ม นอนหลับ (ถึงแม้ว่าอยู่สวนสัตว์จะมีโซ่ตรวนรัดขาไว้) เคยอ่านใน net บอกว่าวันนึงช้างต้องกินอาหารเยอะมา แต่พอต้องมาเร่ร่อน เลยได้กินไม่เท่าที่ควร ทำให้ช้างอายุสั้นกว่าปกติ น่าสงสารมาก มีวิธีไหนที่จะช่วยได้บ้างค่ะ อยากช่วยแต่ไม่รู้ว่าทำอะไรได้บ้าง จะเป็นกำลังใจให้ช้างทุกตัวนะ วันนึงพวกเขาจะไม่ต้องมาเร่ร่อนแบบนี้อีก.....มีอะไรที่พอจะช่วยได้ ช่วยส่งเมล์มาบอกด้วยนะค่ะ

ตำรวจกรุณาตรวจจับคนที่นำช้างมาเดินในเมืองอย่างจริงจัง คุณปุระชัยควรมาจัดระเบียบเรืองช้างในเมืองด้วย

ที่พูดว่ามีนายทุนนี่ก็จะมีส่วนน้อยนะส่วนใหญ่พวกเราเอาเข้ามาเองแหละไม่มีนายทุนหรอกหรือบางทีเจ้าของช้างเค้าจ้างเราเลี้ยงบ้างแล้วเราจะเอาไปไหนก็ได้แล้วแต่ถึงจะสั่งห้ามยังไงก็ต้องเข้ามาอยู่ดีแหละแทนที่จะจัดระบบการท่องเที่ยวโปรโหมตสุรินท์ให้ดังขึ้นช้างจะได้มีงานทำแล้วอีกอย่างอาชีพนี้พวกเราก็เลิกไม่ได้ด้วยเพราะยังไงเราก็รักเขาเหมือนพี่น้อง

เวลาเห็นช้างเดินบนถนน ยิ่งกลางคืนด้วยแล้ว รู้สึกสงสารช้างมาก และน่ากลัวช้างจะถูกรถชน ช้างบางตัวก็มีไฟติดไว้ที่หาง บางตัวก็เอาแถบสีขาวมาติดไว้ที่ขานิดเดียว คิดหรือรถจะเห็น แล้วลำตัวของช้างก็มีสีดำเข้ากับความมืดดีมาก และแทนที่ควาญ บางทีตั้ง 2 -3 คน จะเดินข้างหลังช้างคอยระวังรถให้บ้างก็ไม่มี เขาจะเดินอยู่ข้างหน้าช้างตลอดคอยถือถุงกล้วยที่จะให้คนซื้อให้ช้างกิน แล้วเวลามีคนซื้อกล้วยให้ช้างกิน ช้างเขาจะต้องหันเข้าฟุตบาท แล้วลำตัวของเขาจะขวางถนน น่ากลัวรถชนมากเลย ช้างเข้าไม่รู้เรื่องอะไร เขาเป็นสัตว์ ไม่รู้เท่าทันคน ถ้าเขาถูกรถชนขึ้นมา เขาก็เจ็บหรือตายไปบอกเลยว่าไม่คุ้มจริง ๆ เคยเห็นช้างที่มาเดินเร่ร่อน เขาฉี่ราดบนถนนเลย คาดว่าคงเอามาเดินนานแล้ว โดยไม่ได้พักเลย และเงินที่ได้จากการที่คนซื้ออาหารให้ช้างกิน ไม่รู้เอาไปซื้ออาหารให้ช้างบ้างหรือเปล่า ก็คงจะให้ช้างหากินเองเวลาที่ปล่อยให้ช้างพัก และก็อาศัยที่คนเขาซื้อให้กินมากกว่า น่าสงสารจริง ๆ แล้วโครงการที่จะกำจัดช้างเร่ร่อน โดยการหางานให้ช้างทำ ไม่ทราบหายไปไหนแล้ว เลิกไปแล้วหรือ ทำผู้ใหญ่ในบ้านเมือง หรือผู้ที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องไม่จัดการอะไรให้เป็นเรื่องเป็นราวเสียที มัวแต่ทำอะไรกันอยู่ หรือต้องรอให้ช้างสูญพันธุ์เสียก่อน ทำอะไรก็ได้ เช่น จัดตั้งกองทุนเพื่อช่วยเหลือช้าง แล้วรับบริจาคเงิน และนำเงินมาจัดที่อยู่อาศัยให้ช้างให้เป็นที่เป็นทาง หรือนำเงินภาษีของประชาชนที่เก็บได้ปีหนึ่งไม่รู้เท่าไร สักส่วนหนึ่งมาช่วยเหลือช้างบ้าง ประชาชนเขาคงไม่ว่าหรอก มีแต่คนเขาต้องการช่วยเหลือช้าง เวลาที่เห็นช้างมาเดิน อยากจะแจ้งตำรวจเหลือเกิน แต่ไม่รู้จะแจ้งเบอร์อะไร 191 ก็เดี๋ยวจะตกใจกันหมด เพราะเคยได้ยินประกาศว่าถ้าใครเห็นช้างมาเดินเร่ร่อน ให้แจ้งได้ แต่ไม่ได้บอกว่าแจ้งที่ใครหรือเบอร์อะไร ใครรู้ช่วยบอกที

เราเป็นอีกคนหนึ่งที่เห็นช้างเดินอยู่บนถนนในกรุงเทพฯ แล้วสงสารเค้ามาก ทุกครั้งจะต้องเสียเงินซื้อกล้วยให้ช้างกินทุกครั้ง ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าคนที่เอาช้างมาเดินนั้นเป็นควาญช้างจริงรึปล่าว แต่เรามีความคิดว่าถ้าเราซื้อกล้วยให้ช้างกินให้หมดช้างจะได้กลับไปพักเร็ว ๆ ไม่ต้องมาเหนื่อยเดินบนถนน อยากรู้เหมือนกันว่าทำไมรัฐบาลไม่ทำอะไรสักอย่างเพื่อช่วยช้าง ภาษีที่เก็บจากเราไปทุก ๆ ปีเอาไปทำอะไรหมด แบ่งปันจากภาษีของประชาชนไปช่วยช้างบ้าง เราว่าคงไม่มีประชาชนคนไหนเค้าด่าหรือว่าหรอก อยากให้รัฐบาลมองถึงจุดนี้บ้าง

ถ้ารัฐบาลไม่มีปัญญาทำอะไรได้ก็อย่าออกมาบอกว่าสงสารช้างเร่ร่อนเลยนะ เราอยากให้หน่วยงานของเอกชนช่วยกันดำเนินการดีกว่า อยากให้รวมตัวกันเพื่อเรื่องนี้ คนสงสารช้างมีมากแต่เขาไม่สามารถทำอะไรได้ ที่ช่วยได้ก็คือรัฐบาลแต่ดันไม่ช่วย

อยากช่วยเหลือเขาเมื่อเห็นควานช้างพามาเดินตามท้องถนน แต่ไม่อยากให้อาหาร เพราะกลัวเขาจะทานมากไป ให้เงินเพียงอย่างเดียวนายทุนก็สบาย ไม่รู้จะช่วยช้างเหล่านี้ได้อย่างไร

อยากให้รัฐบาลแก้ปัญหานี้โดยด่วนจัง

อยากให้ช้างไทยทุกตัวได้อยู่ในป่า ไม่อยากเห็นภาพช้างไทยเดินเร่ร่อนอยู่ในกรุงเทพฯอีกแล้ว อยากให้รัฐบาลจัดสรรงบประมาณมาช่วยเหลือในเรื่องนี้ เพื่อที่สัตว์ประจำชาติไทยของเราจะไม่สูญพันธุ์

ขอบคุณทุกๆคนนะครับ ที่เห็นใจช้าง บางคนอาจบอกว่าเห็นใจช้างมากกว่าคนเลี้ยวช้าง...

ช่วยชีวิตช้างที่สวนสัตว์สงขลาหน่อยครับ ก่อนที่จะสายเกินไป คนรักช้างทุกคนช่วยกันหน่อยครับ

ICQ : -